Voeding bij septische IC-patiënten

Door op 16-12-2016
  • 00 
  • 01 Beschouwing
  • 02Richtlijnen voeden bij septische IC-patiënten
  • 03Conclusie
  • 04Reacties (0)

Samenvatting

Op de IC van vandaag wordt het traditionele paradigma van ondersteunende voeding steeds vaker ingeruild voor dat van therapeutische voeding. Werd eerst slechts de dagelijkse calorische behoefte aangeboden, nu voorzien nieuwere voedingssamenstellingen ook in beïnvloeding van de inflammatoire respons en verbetering van de immuunrespons op een infectie of toename van de gastro-intestinale tolerantie. Het kiezen van de juiste formule voor sondevoeding kan een positieve invloed hebben op de uitkomst van een patiënt; therapeutische voedingsformules kunnen bijdragen aan afname van de incidentie van infectieuze complicaties, verkorting van de opnameduur op de IC en het ziekenhuis en verlaging van de mortaliteit. In dit artikel worden principes van voedingswijze (enteraal, parenteraal of beide) en voedingstijdstip (vroege versus uitgestelde start) van ernstig zieke patiënten besproken. Er wordt aandacht geschonken aan de nieuwste richtlijn van SCCM en ASPEN en aan specifieke farmaconutritie in gespecialiseerde voeding (antioxidante vitamines, eiwitten, arginine, glutamine, ω-3- en ω-6-vetzuren en middellangeketen-triglyceriden).

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Zanten, A.R.H. van
Thema Nascholingsartikel
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 16 december 2016
Editie A&I - Jaargang 8 - editie 4 - Editie 4, 2016

Leerdoelen

Na het lezen van dit artikel bent u op de hoogte van de problematiek rondom het voeden van kritisch zieke patiënten met sepsis op de IC. U kent het belang van de overwegingen met betrekking tot keuze, samenstelling, toedieningsweg en timing van het type voeding, en hebt inzicht in diverse aspecten die u kunnen helpen bij het maken van de optimale keuze voor de specifieke patiënt.